Wat een AI-ready website van je bouwer vraagt

Je bouwer zegt dat je site AI-ready is. Vraag hem wat er in de eerste serverrespons staat. Daar valt meestal een stilte. Een AI-ready website is geen keurmerk dat je koopt. Het is een reeks bouwkeuzes die je zelf kunt narekenen.

Wat een AI-ready website moet doen

Antwoorden zonder dat er iets ingeladen hoeft te worden. Een mens scant. Hij kijkt naar beeld, leest halverwege en scrollt door. Een taalmodel doet niets daarvan, want het haalt de pagina op, leest wat de server meestuurt en gaat weer verder. Verschijnt jouw tekst pas later, dan bestaat hij niet.

Dat klinkt technisch. Het is een verkoopprobleem. Je werkgebied, je vakwerk en de reden dat klanten bij je blijven staan er wel, maar de crawler ziet ze nooit. En wie niet gelezen wordt, wordt niet genoemd.

Waarom llms.txt je AI-ready website niet redt

Omdat niemand het leest. Er wordt een bestandje verkocht dat llms.txt heet, als kortste weg naar een plek in de antwoorden. Google schreef eind mei 2026 in zijn eigen richtlijn dat zulke machineleesbare bestanden niet nodig zijn. John Mueller noemde het een tijdelijke kruk. Zijn team gebruikt het niet en beveelt het niet aan.

Een AI-ready website is een bouwbesluit, geen bestand.

Wat AI-crawlers wel en niet lezen

Vercel en MERJ telden een maand lang alle verzoeken op hun netwerk en publiceerden dat op 17 december 2024. GPTBot deed 569 miljoen aanvragen, de crawler van Anthropic 370 miljoen. Geen van beide voerde ook maar een regel JavaScript uit. Ophalen doen ze die bestanden wel. Uitvoeren niet.

Dat verschil beslist wat er van je site overblijft. Staat je aanbod, je prijsindicatie of je werkgebied in een blok dat pas na het laden van de pagina verschijnt, dan valt het bij die crawlers volledig weg. Google ziet het nog wel, en de AI van Google leunt op diezelfde techniek. ChatGPT, Claude en Perplexity niet. Dat is geen mening maar een telling.

Staat jouw aanbod niet in de kale broncode?

Wat AI niet leest, levert geen aanvragen op.

Plan een kennismaking

Zo controleer je het zelf

Kijk naar de kale bron. Open je belangrijkste pagina en vraag de broncode op. Zoek daarin je eigen kernzin. Staat hij er niet, dan staat hij er voor een crawler ook niet. Doe dat voor drie pagina's.

Noteer per pagina wat je terugvindt. Tel hoeveel van je vijf belangrijkste antwoorden in die kale bron staan. Onder de drie heb je geen inhoudsprobleem. Je hebt een bouwprobleem. Leg dat verschil voor aan de partij die je site bouwt.

En je huidige site dan? Die hoeft er zelden uit. Bij de meeste bedrijven zit het gat in een handvol losse onderdelen die door een externe tool worden ingeladen, terwijl de rest van de pagina gewoon vanaf de server komt. Laat die onderdelen eruit halen. De rest kan blijven staan.

Wat wij hierover niet weten

Wij hebben die 569 miljoen verzoeken niet zelf geteld. Het onderzoek komt van een hostingbedrijf dat er belang bij heeft dat jij op de server rendert. Het beschrijft een netwerk in een maand. Crawlers veranderen. Wij kennen ook geen bedrijf dat hierdoor aantoonbaar meer opdrachten kreeg.

Onbruikbaar is het daarmee niet. Het blijft de grootste openbare telling over dit gedrag. Wie jou een percentage op je AI-zichtbaarheid belooft, heeft dat cijfer nergens vandaan. Vraag naar de meting erachter. Wat er buiten je site meeweegt staat in ons stuk daarover.

Wat je aan je bouwer voorlegt

Stel drie vragen. Leg de antwoorden vast. Welke pagina's rendert de server, en welke pas in de browser? Wat staat er in robots.txt over de crawlers van OpenAI, Anthropic en Perplexity? Hoeveel van je eigen antwoorden staan in de kale bron? Zet de uitkomst op papier met de datum erboven, want een vergelijking over zes maanden is onmogelijk zonder dat eerste vel en dan praat je jezelf iets aan.